lumambot ang kanyang mga mata na

mahinahon. "Naisip ko lang... baka makatulong

ha pa ring handa si Stella na lapain siya, habang ang maingat na p

twasyon, naging masigla a

mataas tungkol sa pamilya Brooks, at ang isa naman ay mapanghi

wang nak

labi habang idinagdag niya, "May punto nga naman si Stella. Sino kaya ang susunod na mahuhumaling sa akin? Marahil balang araw..

. Hindi na naghihintay ng sagot, tumalik

Ang matinis na boses ni Stella ay pumapailanlang sa hangin. "Callie, tingn

abaitan. Ang kanyang tinig ay malamig at kalkulado. "Isa lang siyang tagalabas. Talaga bang iniisi

naihahain ang hapunan - si Roger Brooks, ang ama ni Ethan, ay hindi pa dumarating. Nagpapasalamat si Nyla n

anawin na nangungulila at malungkot. Pinag-aralan niya ang mga nabubulok

nod sa pag-iisip. Ang sitwasyon kay Ethan ay nagiging kumplikado na. Kung magtapos man

hat ay kalkulado-isang paraan para sa kanyang hangarin. Ngunit sa

na ang lasa nito-ganoon man kayo kabil

ng pakawa

lo?" Ang boses ni Ethan ay pumunit sa katahimikan, matalas ngunit ka

anag mula sa bahay ay bumalot sa kanyang anyo, nagbibigay ng mahikang liwanag na made

sa kanyang dibdib, at bahagyang ngumiti. "Kaya, nandito ka b

kanya. Kinamumuhian at sinasamba ni Ethan ang mga mata na iyon-ang malik

mas mata

a salita. "Hindi ako hihingi ng tawad. At hindi mo rin kailangang ipaalala sa akin ang aking lugar. Wala kang pa

im ang ekspre

, mahigpit ang pagkakahawak. "Walang halaga?" inulit niya, ang boses niya ay parang ungol.

t hindi lumuwag si Ethan sa paghawak. Hinila siya nito paupo sa kandungan h

nagpupumiglas para makakawala. "Ethan,