i para sa pamilyang pinagsisilbihan niya ay pilit niyang pinatatag ang kalooban. Sa kabila ng panghihina ng mga tuhod niya dahil sa kaba para sa tagapa

gin sa kanya. Walang buhay ang mga mata na su

Servillon?!" Mala

blanko ang ekspresyon na sina

inding-hindi niyo sila maiilibing. Siguro nga ay malulumpo niyo pero dadating ang ar

in nito na tila hindi narinig ang sinabi niya. Sa halip ay nags

't maaari ay wag niyong galusan o saktan. May pakinabang pa yon sa ati

iyo na lang kunin ang kailangan

mi pwedeng tumigil lang rito." Walang pake nitong sabi at sin

ra takasan ang mga malalaking lalaki na hawak siya. Nanlilisik ang tingin niya sa lalaki

siya sa bos

demonyo kayo! Hindi niyo mapapa

umuwag ang hawak sa kanya habang kinakaladkad siya sa gitna ng corridor. Nakasunod lan

nanlaki ang mga mata niya ng makita ang sitwasyon

dang babae na nagsilbi sa pamilyang Servillon bago pa

k sa pagkaluhod at hinayaan ang luhang lumandas sa pisngi niya. Napatingin siya sa asawa ng humigpit ang pagkahawak nito sa kamay niya. Nanlambot ang ekspresyon

alright. Stop crying...." Ma

na makapagsalita sa

atatakot ako para sa kany

intana ang mga katanang nakaumang sa leeg nito. "We raised a brave and

monyong tawa. Napalingon silang lahat sa nagmamay-ari nito. Sa may dulo ng hardin sa may pintuan ay nakata

g lalaking Servillon habang nanlaki

wa pa na tilang isang uhaw na demonyo. Uhaw sa kapangyarihan at kayamanan. "Kon

awak ang ngisi nito. Tuwang-tuwa sa

i ka sa pagsasabi mong pinalaki mon

sinenyasan ito. Maya-maya ay may lumabas na mga lalaking may akay-akay na

pupumiglas para makalapit sa ka

na

ñor

. Nagpupumiglas sila ngunit hindi sila makawala. Lu

" Siga

am

iya ang demonyong kaharap niya na nak

anak ko!" Galit na sigaw niya

ngayon sa harapan ko, Servillon. Matagal ko ng hinintay ang

nakatutok sa kanila at sinuntok sa sikmura ang may hawak nito. Sinipa niya pa ang iba at ginilitan sa leeg a

gon niya sa kinaroroonan ng matanda na ngayon ay nakahandusay na s

a sa hawak na katana.

ng bungo naman ng asawa mo an

sa galit niyang sigaw p

g subukan pang manlaban. Hindi din naman kayo

a rito at bumaon ito sa dibdib nito na ikinasuka nito ng dugo. Malamig ang tingin niya

ng mga ito sa kay Harold na sapo ang katanang na

hod niyo man kami, sa pagganti namin ay hahalik kayo sa lupa." Malami

putok ng baril ang umalingawngaw na ikinalaki ng mg

ien

ng dalagita habang nagpupu

nito pero mahigpit pa rin itong nakahawak sa kanya. Si aling Mara at mang Isko ay tahi

yak habang nakatingin sa inang

kanilang mansion kasabay ng pagbaon ng mga bala sa katawan ng ama niyang na

w niya para lang makawala at makalapit sa mga minamahal niyang mga magulang. Nang lum

ura nito at na

kulog at kidlat na siyang kinatatakutan niya at ang pamumuo ng makapal na ulap. Ngunit sa paghakbang niya sa natirang distansya patungo sa

as na sigaw ng ma

am niya ang kirot at init ng pagbaon ng bala sa likuran niya. Gamit ang nati

k niya sa utak niya. Sa pagkaubos ng kaniyang lakas at sa pagbagsak niya sa may paanan ng

. Babalikan